قوانین ضد بهائیان و محدودیت فعالیت‌ها

دادگاه انقلاب اسلامی کرمانشاه

در این سند، سید رضا لواسانی، قاضی شرع دادگاه انقلاب اسلامی کرمانشاه در شهریور 1360، به شرکت زمزمِ کرمانشاه دستور اخراج کارمندان و کارکنان بهائی را ابلاغ می‌کند و شرط ادامه‌ی اشتغال آنها را توبه کردن و اعلام تدین به دین اسلام و مذهب شیعه اثنی‌عشری و انعکاس همین مطلب در روزنامه‌های کثیرالانتشار همراه با عکس تعیین می‌کند و برای این اقدام کمتر از 3 هفته وقت تعیین می‌شود.

Show Translation

دادگاه انقلاب اسلامی

کرمانشاه   

بسمه تعالی

 جمهوری اسلامی ایران    

شماره: یک سیار

تاریخ: 60/6/10

 

از دادگاه انقلاب اسلامی کرمانشاه به

شرکت زمزم کرمانشاه

 

در موضوع کارمندان و کارکنان بهائی در آن شرکت بدینوسیله ابلاغ میشود در صورتیکه کارمندان و کارکنان شاغل بهائی حاضر به توبه بشوند و در پروندۀ پرسنلی خود بنویسند که متدّین بدین اسلام و مذهب شیعۀ اثنی عشری میباشند و همین موضوع را در روزنامه های کثیرالانتشار با عکس چاپ و منعکس نمایند میتوانند بکار خود در آن شرکت ادامه دهند و در غیر اینصورت میبایست اخراج شوند.

مهلت مقرر تا آخر شهریورماه 60 میباشد.

 

قاضی شرع دادگاه انقلاب اسلامی کرمانشاه

                     سید رضا لواسانی            

[مأخذ: کتاب سرکوب و کشتار دگراندیشان مذهبی در ایران (جلد دوم)، صفحه‌ی 45 سند شماره‌ی 5 ]

 

Num. 1, Mobile

Date: 1 Sep 1981

In His Name the Exalted

Islamic Republic of Iran

Islamic Revolutionary Court of

Kermanshah

 

From: Islamic Revolutionary Court of Kermanshah

To: Zamzam Company of Kermanshah

 

Concerning the Bahá’í workers and employees in that company, it is hereby declared, that if the Bahá’í workers and employees are willing to repent, and record in their personnel files that they are followers of Islam and the Twelver Shiate sect, and publish and reflect this fact in the widely circulated newspapers of the country along with their photograph, they can continue their employment in that company. Otherwise, they must be expelled. The deadline is end of Shahrivar of 1360 (22 September 1981).

Shari‘a Judge of the Islamic Revolutionary Court of Kermanshah,

Siyyid Reza Lavasani

[Source: Sarkoob va Koshtar Degar-andishan-e-Mazhabi dar Iran, Vol. 2, P.45, Document Number 5.]