کنترل و پایِش

حقوق اجتماعی شهروندان بهائی

حسین مهرپور، رئیس هیأت پیگیری و نظارت بر اجرای قانون اساسی، در نامه‌ای به سید محمد خاتمی، رئیس جمهور وقت ایران، معضل برخورد با حقوق اجتماعی اقلیت‌های غیررسمی به ویژه بهائیان را مطرح می‌کند و با اشاره به بیانات ریاست جمهوری در زمینه‌ی حقوق انسان‌ها و با توجه به اصل ۱۴ قانون اساسی، خواستار اقدام عملی ایشان در جهت رفع مشکل حقوق شهروندی اقلیت‌های غیررسمی می‌شود. مهرپور در این نامه از ریاست جمهوری درخواست می‌کند تا در اولین مرحله، مسائلی نظیر گرفتن گذرنامه، تحصیل و اشتغال در مشاغل خصوصی حل شود.

Show Translation

وظیفه دشوار نظارت بر اجرای قانون اساسی​

598

 

          هستند. احکامی نیز در دست دارند که به لحاظ وابستگی به این فرقه، تضیقاتی علیه آن‌ها

          صورت گرفته و بعضاً به مصادره اموال و احیاناً اعدام محکوم شده‌اند، تبیین موضوع

          و بیان مصادیق را اگر فرصت حضوری پیش آمد، ارایه خواهم کرد. این‌ها همه‌ در حالی

          است که طبق اصل ۱۴ قانون اساسی دولت جمهوری اسلامی ایران باید نسبت به

          غیر‌مسلمانان با اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامی عمل نماید و حقوق انسانی آنان را

          رعایت کند و حضرت امام‌خمینی رضوان‌الُله تعالی علیه در پاسخ سؤالی که از سوی

          شورای عالی قضایی در مورد کفار اهل کتاب و غیر اهل کتاب از ایشان به عمل آمده بود

          فرمودند: «کفار مزبور در پناه اسلام هستند، و احکام اسلام مانند مسلمان‌های دیگر

          دربارۀ آن‌ها جاری‌است و محقون‌الدم بوده و مالشان محترم است» بررسی همه

          جنبه‌های مقررات حقوقی و کیفری ناظر به این فرقه‌ها و پیدا‌ کردن راه‌حل شرعی‌ کار

          دشوار و صعب‌الوصول یا ممتنع‌الحصول است ولی می‌توان تمهیدی اندیشید که همه

          افراد ملّت و اتباع ایران از جمله اقلیّت‌های غیر‌رسمی که به هر حال جزء افراد ملّت

          محسوب می‌شوند و تکالیف و الزامات حکومت را گردن می‌نهند از حقوق اجتماعی

          مربوط به آحاد ملّت و یا به تعبیری حقوق شهروندی برخوردار‌ باشند و حداقل در

          مرحله اوّل مسایلی مانند گرفتن گذرنامه، ‌ خروج از کشور، ‌ تحصیل، ‌ اجازه اشتغال حداقل

          در مشاغل خصوصی و اموری نظیر آن‌ها بدون توجه به هر نوع عقیده و مذهب در مورد

         همه حل شود مدت‌هاست این مسأله مطرح شده و گمان می‌کنم در برخی کمیته‌های

         شورای عالی امنیت ملی نیز مورد بحث قرار گرفته ولی هنوز نتیجۀ مطلوب به‌ دست

         نیامده است از جناب‌عالی به خصوص با توجه به بیانات جالبی که در زمینه حقوق

         انسان‌ها به مناسبت‌هایی ایراد می‌فرمایید و طبعاً در جریان شرکت در اجلاس سال

         جاری مجمع عمومی سازمان ‌ملل نیز بیان خواهید فرمود، ‌ انتظار اقدام عملی برای حلّ

         این معضل می‌رود، ‌هدف از تصدیع، ‌ بیان کلّی مطلب و طرح اصل موضوع بود، ‌ مطالب

         تفصیلی و مشروح‌تری در این زمینه وجود دارد که ترجیح می‌دهم شفاهاً توضیح بدهم.  

 

                                                                             حسین مهرپور  

                                                                        مشاور رییس جمهور و 

                                                  رییس هیأت پیگیری و نظارت بر اجرای قانون اساسی

 

                                                           598  

 

They also have court orders indicating that they have been persecuted as a result of their adherence to this sect. Some were sentenced to the confiscation of their property and possibly sentenced to death. I will explain this issue and share the related instances when I get an opportunity to talk to you in person.

This is all despite the fact that according to Article 14 of the Constitution of the Islamic Republic of Iran, the non-Muslims should be treated with seemly conduct and Islamic justice and equity and their human rights are to be respected. His Holiness Imam Khomeini in response to a query from the Supreme Judiciary Council concerning the infidel (kaffir) among the people of the book and those that are not considered as people of the book, said: “Those infidels are under Islamic protection and, similar to other Muslims, the Islamic rule of law applies to them and their blood and their property is to be respected and protected.”

To review all aspects of the civil and the criminal provisions related to these sects and finding a Shari’a legal solution is difficult or rather impossible to achieve. However, provisions should be made so all the Iranian citizens including the unrecognized minorities who in, any case, are considered as a part of this nation and abide by the duties and obligations of the government, enjoy the same civil rights which all other citizens have. In other words, they have civil rights, at least, in the first stage, for issues such as obtaining passports, leaving the country, education, authorization to work, at least in the private sector, and such matters which are to be resolved for all regardless of religion and belief.

It has been a long time that this issue has been raised and I suppose it has been also discussed in some committees of the Supreme National Security Council. However the desired result is not achieved.

Given the very interesting statements you make about human rights on different occasions which you will, no doubt, refer to during the meeting of this year’s UN General Assembly, it is expected of your highness to take practical steps to solve this problem.

The purpose for this inconvenience is just to give a general overview and articulate the main issue. There are more detailed and comprehensive materials in this regard that I prefer to explain to you in person.

 

Hussain Mehrpour,

Advisor to the President and the Chairman of the Committee for Monitoring the Implementation of the Constitution

 

بخش هفتم / اقلیت‌ها

597

         در مورد حقوق اقلیت‌های غیررسمی  

                            

                                                 بسمه تعالی

 
    شماره      156- 77
        حضرت حجة­اسلام والمسلمین جناب آقای خاتمی   تاریخ    1377/6/14
        ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران  

                     

                   با سلام،

                  به استحضار می‌رساند: یکی از معضلاتی که سال‌هاست جمهوری اسلامی ایران با

           آن رو به روست و تا­کنون اقدام اساسی برای حل آن صورت نگرفته است مسأله برخورد

           با حقوق اجتماعی اقلیت‌های مذهبی خاصّه اقلیت‌های غیر­رسمی و به ویژه فرقه ضالّه

           بهاییت است. در سال 1982  نخستین بار کمیسیون فرعی حقوق بشر که نام کامل آن:

           کمیسیون فرعی حمایت از اقلیت‌ها و جلوگیری از تبعیض علیه آن‌هاست عمدتاً در

           ارتباط با نوع برخورد با این فرقه قطع نامه‌ای علیه جمهوری اسلامی ایران صادر کرد و

           در پی آن در سال 1984 کمیسیون حقوق بشر مبادرت به صدور قطع نامه‌ای کرد که طیّ

           آن وضعیت حقوق بشر در ایران را تحت نظارت سازمان ملل قرار داد و نماینده ویژه‌ای

           نیز برای بررسی این وضعیت و دادن گزارش به کمیسیون حقوق بشر و مجمع عمومی

           سازمان ملل تعیین کرد که همچنان این وضعیت ادامه دارد.­ افراد فرقه مزبور علاوه بر

           توسل به مجامع بین المللی در داخل هم به مراجع مختلف­ از جمله کمیسیون حقوق بشر

           اسلامی شکایت نموده و اخیراً به هیأت پیگیری و نظارت بر اجرای قانون اساسی

           شکایات متعددی ارسال می‌دارند و بعضاً با استناد به اظهارات حضرت عالی در

           خصوص جامه مدنی و رعایت حقوق مدنی همه افراد و به خصوص اظهاراتتان مبنی بر

           این که در حکومت اسلامی حتی غیر غیرمسلمان‌ها هم صاحب حق و کرامت هستند

           خواستار بذل توجه به حقوق اجتماعی خویش می‌شوند. ­­آنان از اخراج خود از مشاغل

           اداری و انفصال و قطع حقوق­ بازنشستگی،­ ندادن پروانه اشتغال حتّی در امور صنفی،

           منع ورود به دانشگاه‌ها، مشکلات مربوط به ثبت­ نام فرزندانشان در مدارس،

           دشواری‌های فراوان مربوط به دادن گذرنامه و اجازه سفر به خارج و امثال آن‌ها شاکی 

                  

                                       Section 7/ Minorities

                                                   597

 

Regarding the Rights of Unrecognized Religious Minorities

 

                                  In The Name of God, The Sublime    

 

Number: 77-156

Date: 1377/6/14 (September 5, 1998)

 

His Holiness Hojjat’u’l Islam Mr. Khatami,

The President of the Islamic Republic of Iran

 

Greetings:

This is to inform you that one of the issues facing the Islamic Republic of Iran for years, for which no steps have been taken to resolve, is addressing the civil rights of religious minorities, in particular the unrecognized minorities, specifically the misguided Baha’i sect.

In 1982 the UN Sub-Committee on International Human Rights, the complete name of which is The Sub-Commission on Prevention of Discrimination and Protection of Minorities, passed a resolution condemning The Islamic Republic of Iran mainly for the mistreatment of this sect. Subsequent to that in 1984 the Human Rights Commission passed a resolution placing Iran’s human rights situation under the supervision of United Nations and appointed a Special Rapporteur to investigate and give a report to the Human Rights Commission and UN General Assembly which is still in effect.

Apart from appealing to the International Community, the members of the said sect also complained to various authorities in the country including the Islamic Human Rights Council. They recently sent numerous complaints to the Committee for Monitoring the Implementation of the Constitution. They appealed to Your Highness’ statements on civil society and civil rights for all people. In particular they refer to your remarks concerning the fact that under Islamic government even the non-Muslims have civil rights and human dignity and thus seek further consideration of their civil rights.

They complain about their dismissal from public service, the suspension of their pensions, the inability to even get trade certifications, the prohibition to enter universities and issues concerning registering their children in schools as well as numerous difficulties in obtaining passports and permission to travel outside of the country etc.