محرومیت از آموزش و پرورش قوانین ضد بهائیان و محدودیت فعالیت‌ها

محرومیت شهروندان بهائی از تحصیلات دانشگاهی

رئیس هیئت پیگیری و نظارت بر اجرای قانون اساسی در نامه ای به رئیس دفتر ریاست جمهوری وقت درخواست می‌کند که با توجه به اینکه ریاست شورای عالی انقلاب فرهنگی با رئیس جمهور است پس لازم است تکلیف این مصوبه‌ی شورای مذکور که نفس احراز بهائی بودن، موجب محرومیت از تحصیل و عدم ورود به دانشگاه می‌شود، را مشخص کند. مهرپور، رئیس هیئت پیگیری و نظارت بر اجرای قانون اساسی در این نامه به ریاست جمهوری پیشنهاد می‌دهد که اصلاحیه‌ای در مصوبه صورت گیرد زیرا در غیر اینصورت، ایراد مجامع حقوق بشری هم چنان باقی خواهد ماند.

Show Translation

بخش هفتم/ اقلیت ها

623

 

بسمه تعالی

                 شماره              3126- 80
حجة الاسلام والمسلمین جناب آقای ابطحی                تاریخ             16/ 3/ 1380
رییس دفتر محترم رییس جمهور  

 

           با سلام

           عطف به نامه شماره 1063- 80/م مورخ 80/2/29 منضم به نامه شماره

     420/1-1326 مورخ 80/2/23 دبیر شورای عالی امنیت ملی و نیز نامه شماره 280- 80/م    

     مورخ 2/1/ 80 حاوی پی‌نوشت ریاست محترم جمهوری و منضم به نامه شماره 102/

     س/ م مورخ 80/1/20 ریاست سازمان سنجش در خصوص ممنوع‌‌التحصیل نمودن

     دختر دانشجوی بهایی در آموزشکده حضرت رقیه (س) یزد –به استحضار می‌رساند

     تفصیل موضوع و مبانی قانون تصمیم مزبور طی نامه شماره 2586-79/ م مورخ

     79/12/9 قبلاً اعلام شده است که طبعاً مطلب جدیدی قابل ارایه در این خصوص وجود  

     ندارد؛ در نامه سازمان سنجش به مصوبه سال 1376 شورای عالی انقلاب فرهنگی در

     مورد تعیین مصادیق عناد که از جمله تبلیغ ماتریالیسم و ادیان ساختگی است و موجب

    عدم صلاحیت داوطلب می‌شود اشاره شده است، دبیرخانه شورای امنیت ملی نیز

    رهنمود داده که اگر دانشجویی بهایی تعهد بدهد بر عدم اظهار بهایی بودن و عدم تبلیغ

    می‌تواند به تحصیل ادامه دهد هر چند حکمتی که برای این تصمیم در بند 3 نامه به آن

    اشاره شد، یعنی سوءاستفاده‌ سازمان‌های طرفدار حقوق بشر با اخذ تعهد بر عدم اظهار

    عقیده باز به جای خود باقی می‌ماند ولی به هر حال راه حلی است که اگر قابل قبول باشد

     می‌تواند در موارد مشابه نیز اعمال گردد. ولی به نظر می‌رسد شورای عالی انقلاب

     فرهنگی که ریاست آن با ریاست جمهور است و مصوبات خود را در حکم قانون و

     لازم الاجرا می‌داند، باید تکلیف مصوبه سال 1363 و 1369 خود را در خصوص فرقه

     بهایی که نفس احراز بهایی بودن را موجب محرومیت ورود آن‌ها به دانشگاه و در

    صورت ورود، محرومیت از ادامه تحصیل می‌داند مشخص نماید و به آموزش عالی

 

Section 7/ Minorities

623

 

In the name of God, the Sublime

No. 80-3126

Date: 1380/3/16 (6 June 2001)

 

His eminence Hujjat’ul’Islam Mr. Abtahi,

Director of the office of the President

 

Greetings,

 With reference to letter No. 1963-80/M dated 29/2/80 (19 May 2001)  attached to the letter No. 1326-1/420 dated 23/2/80 (13 March 2001) of the Secretary of the Supreme National Security Council and also the letter No. 280-80/M dated 80/1/2 (22 March 2001) containing the President’s foot notes,  and attached to the letter No. 103/S/M dated 20/1/80 (9 April 2001) of the Director of the Academic Assessment Organization  regarding the exclusion  of the female Baha’i  student in Her Holiness Rogyyeh vocational Institute from continuing education, please be advised that the details pertaining to this issue and the legal basis of the said decision  has previously been communicated in the letter No. M/ 2586-79 dated 9/12/79 (27 Feb.2001) which naturally leaves nothing further to be provided in this regard.

In the letter of the Academic Assessment Organization as approved by the directive of the Supreme National Security Council dated 1376 (1998) the issues regarding ascertaining evidences of dissent and enmity such as promotion of materialism or false religions which would disqualify the candidate, have been specified. The Secretariat of the supreme National Security Council has also provided guidance that if a Baha’i student undertakes a pledge not to promote and acknowledge that he is a Baha’i, he can continue his education.  Clearly the wisdom of this decision which is cited in paragraph 3 of the letter, is the manipulations of the human rights organizations which will still remain in place even with the pledge of not acknowledging one’s Faith. However, it is still a solution which, if acceptable, can be applied across the board in all similar cases.

 Although it seems that the Supreme Council for Cultural Revolution which is directed by the President and considers its decisions as legislations that are to be enforced, must find a resolution for their directive dated 1363 (1984) and 1369 (1990) with respect to the Baha’i sect which deems the mere confirmation of being a Baha’i, a criterion for denial of entering the university and in the event of admission to university, debarring them from continuing their education. And ...

 

 

وظیفه دشوار نظارت بر اجرای قانون اساسی

624

 

     اعلام کند تا همه جا یکسان عمل نماید. اگر نظر مقامات بر این است که تبلیغ موجب

     محرومیت است و نه صرف عقیده و معلوم شدن آن، خوب است همان طور که فوقاً بیان

     شد، اصلاحیه‌ای در مصوبه صورت گیرد و تکلیف روشن شود و گرنه اشکال همچنان

     باقی است و طبعاً ایراد مجامع حقوقی بشری نیز پابرجاست.

 

                                                               حسین مهرپور

                                                          مشاور رییس جمهور و

                                        رییس هیأت پیگیری و نظارت بر اجرای قانون اساسی

The difficult task of monitoring the implementation of the Constitution

624

 

this must be communicated to “Higher Education” to be applied identically everywhere. If the view of the authorities is that promoting (the Faith) is the criterion for their exclusion, and not mere belief and its public disclosure, it is advisable, as noted above, that an amendment be added to the directive such that the matter is clarified, otherwise, the problem will persist and clearly the objections of the human rights organizations will remain unresolved.

 

Hossain Mehrpoor

Advisor of the President and Chairman of the Committee for Monitoring the Implementation of the Constitution