Munireh Baradaran - Simple Truth

284 ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺳﺎده ﻧﮕﺎه و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ دﯾﮕﺮ ﺣﺮف ﻣﯽ زدﯾﻢ. ﺑﺎ اﺷﺎره ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ دﻟﻢ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه. ﺷﺎداﺑﯽ ﮔﺬﺷﺘﻪ را در او ﻧﻤﯽ دﯾﺪم. ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ و در ﻓﮑﺮ ﻓﺮو ﻣﯽ رﻓﺖ. ﺷﺎﯾﺪ ﺟﻨﮓ وﺟﺪال ﻫﺎی ﭘﻨﻬﺎن و آﺷﮑﺎر زﻧﺪان روح ﺻﻠﺢ ﺶ را ﺟﻮﯾ ﻣﯽ آزرد. ﺟﻨﮓ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﻼح ﻣﺨﺮب آن ﺳﮑﻮت ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎﯾﯽ و ﺗﺤﻘﯿﺮ ﺑﻮد. ﺳﮑﻮت در ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﻼم دوﺳﺖ دﯾﺮوزی ﯾﺎ ﻫﻢ اﺗﺎﻗﯽ ﺳﺎﺑﻖ، ﺣﺮف ﻧﺰدن ﻫﺎ و روﺑﺮﮔﺮداﻧﺪن ﻫﺎ و ﺗﺤﺮﯾﻢ ﻫﺎ ﮐﻪ درد و ﺗﺤﻘﯿﺮش ﻫﺰار ﺑﺎر ﺑﯿﺶ از دﻋﻮاﻫﺎی راﯾﺞ ﻣﯿﺎن اﻧﺴﺎن ﻫﺎﺳﺖ. واﮐﻨﺶ ﻫﺎی ﺷﺪﯾﺪ و ﻣﺨﺮب ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎی ﻧ ﺎﭼﯿﺰ و ﻧﺎﺷﯽ از ﭘﻬﻨﻪ ی وﺳﯿﻊ ﺗﻨﮓ ﻧﻈﺮی ﻫﺎ. از وﻗﺘﯽ زﻧﺪاﻧﯽ ﻫﺎی ﺑﻨﺪ ﺑﺎﻻ را ﺑﻪ ﺣﯿﺎط ﻣﯽ آوردﻧﺪ، ﺧﺮاش ﻫﺎﯾﯽ در ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎی ﮓرﻧ ﺧﻮرده اﯾﺠﺎد ﮐﺮده ﺑﻮدﯾﻢ. ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺷﺎن ﭼﻪ ﻟﺬﺗﯽ داﺷﺖ. ﺑﻌﻀﯽ ﺣﺮﯾﺼﺎﻧﻪ دور ﺣﯿﺎط ﻣﯽ دوﯾﺪﻧﺪ و ﻋﺪه ﯾﯽ ﻗﺪم ﻣﯽ زدﻧﺪ. ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ روز واﻟﯿﺒﺎل ﻫﻢ ﺑﻪ راه اﻧﺪا ﺧﺘﻨﺪ. ﺗﻮﭘﺸﺎن ﺻﺪا ﻧﺪاﺷﺖ. از ﭘﺎرﭼﻪ درﺳﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد. ﺳﻪ ﮔﺮوه ﺑﺎزی داﺷﺘﻨﺪ، ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ ی ﻣﺮزﺑﻨﺪی ﻫﺎی ﺳﯿﺎﺳﯽ. دﺳﺘﻪ ﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﺪادﺷﺎن زﯾﺎدﺗﺮ ﺑﻮد و ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺎزﯾﺸﺎن ﻫﻢ ﺑﯿﺶ ﺗﺮ، ﭼﭙﯽ ﻫﺎی ﺷﻌﺒﻪ ی ﺷﺶ ١ ﺑﻮدﻧﺪ. دو دﺳﺘﻪ ی دﯾﮕﺮ ﻣﺠﺎﻫﺪﯾﻦ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﭙﯽ ﻫﺎی ﺷﻌﺒﻪ ی ٥ . ﻋﺪه ﯾﯽ ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﮔ ﺮوه ﺑﻨﺪی ﻫﺎ ﻗﺮار ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﯾﺎ ﻣﻨﻔﺮد ﺑﻮدﻧﺪ ﯾﺎ از واﺑﺴﺘﮕﺎن ﺣﺰب رﻧﺠﺒﺮان ﯾﺎ اﮐﺜﺮﯾﺖ، ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ ﺟﻨﺎح ﮐﺸﺘﮕﺮ. اﯾﻨﺎن ﭼﻮن ﺗﻌﺪادﺷﺎن ﮐﻢ ﺑﻮد از ﺑﺎزی ﻣﺤﺮوم ﺑﻮدﻧﺪ. در اﻗﻠﯿﺖ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﻫﺎ و ﻣﺤﺮوﻣﯿﺖ در اﻗﻠﯿﺖ » ﻫﺎی ﺑﻮدن ﺑﺮ آن « ﻫﺎ اﻋﻤﺎل ﻣﯽ ﺷﺪ. ﻣﻨﻄﻘﯽ ﻧﺎﻋﺎدﻻﻧﻪ ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺳﺎده اﻧﮕﺎراﻧﻪ، ﮐﻪ اﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ در ذﻫﻦ ﻣﻌﺪودی ﺳﺆال ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮد. ﺑﺮای ﺧﻮد ﺗﻮری ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ. ﯾﮏ ﺗﻮر ﺑﺮای زﻣﯿﻦ ﺑﺎزی و ﺗﻮر دﯾﮕﺮ ﮐﻪ روی ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ، ﭼﻮن ﺗﺎزﮔﯽ ﭼﻨﺪ ﮔﻞ در آن ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد. ا ﮔﺮ ﭼﻪ ﺗﻮپ ﭘﺎرﭼﻪ ﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻨﺪان آﺳﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﮔﻞ ﻫﺎ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، اﻣﺎ آن ﻫ ﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﻢ و ﻗﺎﻧﻮن ﺧﻮدﺷﺎن ﺳﺨﺖ ﭘﺎی ﺑﻨﺪ ﺑﻮدﻧﺪ، در ﺑﺎزی ﻫﻢ ﻗﻮاﻋﺪ را ﺑﻪ ﺷﯿﻮه ی ﯾﮏ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ی واﻗﻌﯽ رﻋﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ. ﻣﺎ از » ﺳﻮراﺧﯽ ﺷﻬﺮ ﻓﺮﻧﮓ « ﺧﺮاش ﺷﯿﺸﻪ ﯾﯽ ﺗﻤﺎاﯾﺸﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ اﻧﮕﺎر ﻧﺎﻇﺮ ﯾﮏ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ی واﻗﻌﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ. ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن ﺷﻮروﺷﻮق ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﯽ ﻫﺎ و ﻫﯿﺠﺎن ﺑﺎزی ﮐ ﻨﺎن از ﺻﺪای ﺗﻮپ ﺧﺒﺮی ﻧﺒﻮد. دوﺳﺖ ﻫﺎﻣﺎن ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﭘﺸﺖ ﭘﻨﺠﺮه، ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ردﯾﻒ ﻟﺒﺎس ﻫﺎی آوﯾﺰان ﺑﻪ ١ . ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ از ﮔﺮوه ﻫﺎی ﭼﭗ در دو ﺷﻌﺒﻪ ی ۵ و ۶ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ. ﺷﻌﺒﻪ ی ۵ ﺑﻪ واﺑﺴﺘﮕﺎن ﺣﺰب ﺗﻮده و ﺳﺎزﻣﺎن ﻓﺪاﯾﯿﺎن )ا ﮐﺜﺮﯾﺖ( اﺧﺘﺼﺎص داﺷﺖ. دﯾﮕﺮ ﮔﺮوه ﻫﺎی ﭼﭗ، ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ، در ﺷﻌﺒﻪ ی ۶ ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ رو ﻫﺎی ش ﺧﺸﻦ ﺗﺮی ﺑﻪ آن ﻫﺎ اﻋﻤﺎل ﻣﯽ ﺷﺪ.