Munireh Baradaran - Simple Truth

290 ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺳﺎده ﻫﺮ وﻗﺖ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﺟﯿﺮه « ی ﻣﺎ را.... ﺑﺎ ز ﮔﻔﺖ: ﻣﻦ ﻣﯽ » ﮔﻮﯾﻢ ﺷﻤﺎ اﻣﺸﺐ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻏﺬا ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﯿﺪ. ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺣﻖ ﻧﺪارد ﺟﯿﺮه ی ﻏﺬاﯾﯽ زﻧﺪاﻧﯽ را ﻗﻄﻊ ﮐﻨﺪ. « ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪه ی دﯾﮕﺮان ﻧﯿﺴﺘﻢ و ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺮف ﺧﻮدم را زدم اﻣﺎ ﺣﺮف او را ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﺮد. ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ. ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ راه رو ﭘﺎ ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺑﻮد از وﺳﺎﺋﻞ و ﺑﺎر و ﺑﻘﭽﻪ ﻫﺎ ی ﻣﯿﻬﻤﺎن . ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ درﻣﯿﺎن ﮔﺬاﺷﺘ ﻢ. ﺑﺎﯾﺪ ﯾﯽ ﻣﯽ ﭼﺎره اﻧﺪﯾﺸﯿﺪﯾﻢ. ﻫﻤﻪ اﺗﻔﺎق ﻧﻈﺮ داﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ در وﺿﻊ ﺟﺪﯾﺪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻃﻮر دﯾﮕﺮی ﺷﺪه اﺳﺖ. ا ﮔﺮﭼﻪ ﻣﯿﺜﻢ ﺑﻪ زﯾﺮﮐﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد از ﺑﺎر ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻗﻄﻊ ﻏﺬای ه  د روزه ﺷﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﺪ، اﻣﺎ ﺑﻪ ﺗﺄ ﮐﯿﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻫﯿ ﭻ ﮐﺲ ﺣﻖ ﻧﺪارد ﺟﯿﺮه ی ﻏﺬاﯾﯽ را ﻧﺪﻫﺪ و اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﻪ ﻃﻮرﻏﯿﺮﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﯾﮏ ﺗﻀﻤﯿﻦ ﺑﻮد. ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﺎن اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻏﺬا ﺟﻠﻮ ﺑﺮوﯾﻢ. اﻣﺎ ﭘﯿﺶ از آن ﺑﺮﺧﻮردی ﻫﻢ ﺑﺎ ﭘﺎﺳﺪار ﺑﮑﻨﯿﻢ. ﻗﺮار ﺷﺪ ﻣﻦ ﺟﻠﻮ ﺑﺮوم و ﮔﻔﺘﻪ ی ﺻﺮﯾﺢ رﺋﯿﺲ زﻧﺪان را ﺑﺎزﮔﻮ ﮐﻨﻢ و ﺗﺄ ﮐﯿﺪ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ آن ﻫﺎ ه  ﻣﺴﺌﻮل اﯾﻦ د روز ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﻣﺎ ﺑﻮده اﻧﺪ. ﭘﺎﺳﺪار، اﯾﻤﺎﻧﯽ ﺑﻮد. ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎ ﻧﮕﺎه ام ﮐﺮد، ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺮف ﻧﺸﻨﯿﺪه اﺳﺖ، ﺑﻪ دﯾﮓ ﻏﺬا اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ:  ام را اﺻﻼ ﺗﺎن ﻏﺬای» آن « ﺟﺎﺳﺖ. ﺷﺎم ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻮد، در ﻓﻀﺎی ﭘﺮﻫﯿﺎﻫﻮ و ﺷﺎد، ﻟﺬﺗﯽ دﯾﮕﺮ داﺷﺖ. ﺑﻨﺪ دﯾﮕﺮ ﺳﻮت وﮐﻮر ﻧﺒﻮد. اﯾﻦ ﺑﺎر ﺗﻮاب ﹺ اﺗﺎق را ﺑﻪ ر ﻫﺎ در وی ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ. ﻓﺮدای آن روز ﻫﻤﮕﯽ آﺳﺘﯿﻦ ﻫﺎ را ﺑﺎﻻ زدﯾﻢ و ﺳﺮاﺳﺮ ﺑﻨﺪ را ﺷﺴﺘﯿﻢ. ﭘﺎﺳﺪارﻫﺎ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ آن روز، ﺑﻞ ﮐﻪ ﭘﺲ از آن ﻫﻢ دﯾﮕﺮ دﺧﺎﻟﺘﯽ ﻧﮑﺮدﻧﺪ و ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺎرﻫﺎ و ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺎرﮔﺮی را ﺧﻮد در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ ﹺ ﻓﺎﺣﺸﯽ ﮐﺮد، ﺗﻮاب . ﻓﻀﺎی ﺑﻨﺪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻫﺎ اﻧﺰوا ﮔﺰﯾﺪ ﻧﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑ ﻪ ﻧﮕﺎه ﻫﺎی ﮐﯿﻨﻪ ﺗﻮز و ﺣﺴﺪآﻣﯿﺰ ﺑﺴﻨﺪه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ. ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﻢ ﭼﻮن ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻏﺬا، ﺣﻤﺎم ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ آن ﹶﺪرﻗﺪرﺗﯽ ﻣﯽ ﻫﺎ اﺣﺴﺎس ﻗ داد، ﺟﺰو وﻇﺎﯾﻒ ﮐﺎرﮔﺮی ﺷﺪه ﺑﻮد. در ﻣﯿﺎن وﺳﺎﺋﻞ ﺗﺎزه واردﻫﺎ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ در اوﯾﻦ ﺣﮑﻢ ﮐﯿﻤﯿﺎ داﺷﺖ. از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺘﺎب، ﮐﺘﺎب ﻫﺎی درﺳﯽ، ﭘﺎرﭼﻪ ، ﭘﺘﻮی اﺿﺎﻓﻪ، ﻣﻼﻓﻪ و ﺗﻮپ. ﮐﺘﺎب ﻫﺎ را ﺑﺎ ﺑﻨﺪ ﺑﺎﻻ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺮدﯾﻢ. دوﺳﺘﯽ از ﺑﻨﺪ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﺘﺎب ﻫﺎ زﻧﺪﮔﯽ آن ﻫﺎ را از رﮐﻮد و ﯾﮏ ﻧﻮاﺧﺘﯽ درآورده و ﻫﻤﻬﻤﻪ ی ﺗﺎزه ﯾﯽ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد و رودرروﯾﯽ ﻫﺎی داﺧﻠﯽ زﻧﺪان ﮐﻢ ﺗﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﺮای ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ ﭘﺮده دوﺧﺘﯿﻢ و اﺗﺎق را ﺳﺮوﺳﺎﻣﺎ ن دادﯾﻢ. ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﺗﻮپ واﻗﻌﯽ ﻫﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ آن، ﺑﺎزی ﺳﺮوﺻﺪای ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺧﻮد را ﻣﯽ ﺖ. ﯾﺎﻓ ﺟﻨﺐ وﺟﻮش ﺗﺎزه ﯾﯽ در زﻧﺪان ﭘﺪﯾﺪ آﻣﺪه ﺑﻮد. از ﻃﺮﻓﯽ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻫﺎ و اﻋﺘﺮاض ﻫﺎ ﮔﺴﺘﺮش ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد. ﺑﺎ ﺑﺮﮐﻨﺎری ﻻﺟﻮردی و ﺣﺎج داوود رﺣﻤﺎﻧﯽ و ﻧﯿﺰ ﺗﺠﺮﺑﻪ »ی زﻧﮓ ﺗﻔﺮﯾﺢ ﻗﺰل « ﺣﺼﺎر، ﺳﺎﯾﻪ ی رﻋﺐ و وﺣﺸﺖ رﻧﮓ ﺑﺎﺧﺘﻪ و