نوریه علویه مولان؛ زنی در تقاطع دو ناسیونالیسم
سوما نگهدارینیا
در جستار حاضر به بررسی زوایای زندگیِ نوریه علویه مولان، روزنامهنگار چَرکَس، میپردازم و از خلال سرگذشتِ او سیاستورزیِ زنانِ عثمانی در ابتدای سدهی بیستم را بررسی میکنم.
در جستار حاضر به بررسی زوایای زندگیِ نوریه علویه مولان، روزنامهنگار چَرکَس، میپردازم و از خلال سرگذشتِ او سیاستورزیِ زنانِ عثمانی در ابتدای سدهی بیستم را بررسی میکنم.
عمیقتر اندیشیدن به بحثهای آتنیهای باستان دربارهی دموکراسی میتواند محدودیتهای تفاسیرِ ما از دموکراسی را بر ملا کند ــ تفاسیری که معمولاً فرایند دموکراتیک را به رأی دادن تقلیل میدهند.
میگویند اگر ایرج پزشکزاد داییجان ناپلئون را نمینوشت، این چهرهی تاریخی برای ما ایرانیان احتمالاً شخصیتی میشد مثل بیسمارک (نخستین صدراعظم آلمان)، نیکولا (تزار روسیه) یا یکی از پادشاهان نروژ و دانمارک که حتی اسمشان را هم نمیدانیم.
در نتیجهی تصاحب بیش از ۱۰۰ هکتار از زمینهای زراعیِ بهائیان احمدآباد، حدود ۳۰ خاندان و حداقل ۲۰۰ خانواده زمینهای کشاورزیِ خود را از دست دادند.
این سندِ محرمانه که در سال 1991 در سفرِ گزارشگر ویژهی حقوق بشر به ایران کشف شد، سیاست رسمی رفتار با بهائیان ایران را با هدف کلی مسدود کردن راه ترقی و توسعهی آنها تعیین میکند.
در حالی که جنبش مشروطهخواهی در ابتدای کار این امید را پدید آورد که سرانجام حقوق ملت از سیطرهی سلطنت و روحانیت رهایی خواهد یافت، اما تحولات بعدی مانع تحقق چنین غایتی شد. یکی از نتایج دامنهدار این امر، نفی امکان مشارکت سیاسی بهائیان ایران بود که تا انقلاب اسلامی تداوم یافت.