مهرماه امسال، آسو در لندن کارگاهی با عنوان «همه‌ی ایران‌ها؛ ۱۴۲۰» برگزار کرد؛ کارگاهی برای فکر کردن به آینده‌ی ایران و امکان‌های پیشِ رو. آنچه می‌بینید بخشی از پرسش و پاسخ‌هایی است که درباره‌ی اهمیت تخیل سیاسی و اجتماعی در این جلسه مطرح شد.
مهرماه امسال، آسو در لندن کارگاهی با عنوان «همه‌ی ایران‌ها؛ ۱۴۲۰» برگزار کرد؛ کارگاهی برای فکر کردن به آینده‌ی ایران و امکان‌های پیشِ رو. عرفان ثابتی در بخشی از این کارگاه، در نطقی کوتاه از اهمیت «تخیل سیاسی و اجتماعی» گفت؛ از ضرورتِ توانایی تصور کردن آینده‌ها و امکان‌هایی متفاوت از آنچه امروز پیش روی ماست.
احساس تعلق ملی، وقتی در شرایط بحران به سرمایه‌ای سیاسی تبدیل می‌شود، می‌تواند از نیاز اولیه‌ی سیاست‌گذار فراتر برود و معنایی پیدا کند که خارج از اراده‌ی سیاست‌گذار است.
روایت‌هایی نزدیک از زندگی و جهان فکری بهرام بیضائی، در پنج گفتگو: عباس میلانی، بیژن بیضائی، افشین هاشمی، سعید طلاجوی و مژده شمسائی.
در دو دهه‌ی اخیر نسل تازه‌ای از خوانندگان و آهنگسازان زن وارد عرصه‌ی موسیقی در ایران شده‌اند که کارهای ارزنده و ماندگاری عرضه کرده‌اند. پادکست‌هایی که در این مجموعه آمده درباره‌ی کار این زنانِ خواننده و آهنگساز است.
اقلیت‌های دینیِ ایران در کجای انقلاب مشروطیت ایستادند؟ آیا به تعبیر ولفانگ بورشرت، نمایشنامه‌نویس آلمانی، آنان «بیرون و پشتِ در» جنبش مشروطیت جا ماندند، و یا آنکه به‌رغم محدودیت‌ها و تنگناها، به نقش‌آفرینی پرداختند؟ مجموعه‌ی حاضر به وارسی این پرسش‌ها می‌پردازد.
دانشکده تحریریه‌ی مستقلی است که با همکاری آسو به انتشار پژوهش‌های دانشگاهی در حیطه‌ی علوم اجتماعی و انسانی می‌پردازد. دانشکده می‌کوشد منتخبی از منابع پژوهشی را گرد آورد که به‌روزند، کمتر در فضای فارسی‌زبان شناخته شده‌اند و می‌توانند به شناخت مسایل اجتماعی امروزِ ایران کمک کنند. دانشکده به‌جای ترجمه‌ی کامل متون دانشگاهی که معمولاً طولانی و پیچیده نوشته شده، جان کلام نویسندگانِ آنها را در مقاله‌ای کوتاه و ساده توضیح می‌دهد.
