بحران روشنفکری ایرانی؟
شهلا شفیق و آرش جودکی در گفتوگو با غزل صدر
این گفتوگو در پاییز گذشته انجام شده، با این پرسش که آیا تفکر و روشنفکریِ ما دچار بحران است؟ چه بحرانی؟ و ریشههای این بحران کجاست؟
این گفتوگو در پاییز گذشته انجام شده، با این پرسش که آیا تفکر و روشنفکریِ ما دچار بحران است؟ چه بحرانی؟ و ریشههای این بحران کجاست؟
این سخنرانی کوششی است در بررسی روح فرهنگی ایران و اینکه چرا فرهنگ و تمدن کشور ما در فراز و فرود تاریخ تداوم یافت و نابود نشد. در طول عرایضم به اختصار به سه دورهی مهم از تاریخ ایران خواهم پرداخت: دوران هخامنشی، دوران ساسانی و دوران اسلامی.
صدیقه وسمقی، نویسندهی کتاب چرا علیه حجاب شوریدم که به تازگی از سوی نشر آسو منتشر شده، میگوید «با نوشتن این کتاب میخواستم به زنان مسلمان بگویم که شما مستحق این هستید که حقوق برابر داشته باشید و هیچکس نمیتواند با دین این نابرابریها را توجیه کند.»
بسیاری از ناظران جنبشِ «زن، زندگی، آزادی» را جنبشی تنانه خواندند؛ جنبشِ سیاسی-اجتماعیِ تنهای بههمپیوسته. در قسمت هفتم از پادکستِ «با کمی تردید» از تنانگی و بدنهای سرکوبشده و معترض حرف میزنیم.
در این سلسله درسگفتارها، عباس امانت، استاد بازنشستهی تاریخ در دانشگاه ییل، درباره ساختارهایی در تاریخ ایران صحبت میکند که به باور او از قرنها پیش تا امروز پایدار مانده و زندگی ایرانیان را شکل داده است.
این یادداشت به بازخوانی پروندهی ترورهای ایدئولوژیک جمعی از دگراندیشان ایران معاصر میپردازد که با پشتیبانی و فتوای آخوندهای شیعه و به دست اسلامگرایان با چاقو به قتل رسیدند.
دههی گذشته تاریکترین دوران تاریخ اویغورها از زمان تأسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹ بوده است. از سال ۲۰۱۷، بیش از یک میلیون اویغور و دیگر مسلمانان در اردوگاههای «بازآموزی» در منطقهی سینکیانگ چین تحت نظر قرار گرفتهاند.
سینمای اجتماعی ترکیه از کجا شروع شد، در چه بستر فرهنگی و تاریخی شکل گرفته است و چه رابطهای با جامعهی ترکیه دارد؟