مسئلهی بنيادى ايران چيست؟ دكتر محمدرضا نيكفر در پاسخ به اين سؤال تأكيد مىكند كه ايران مجموعهاى از مسائل دارد، نه يك مسئلهی بنيادى كه منشأ باقى مسائل باشد.
وضعیت زنان ایران پس از انقلاب ۵۷ تغییرات عظیمی کرد، و اکثریت آنان با محدودیتهای بسیاری در عرصههای مختلف اجتماعی، آموزشی، شغلی و ... مواجه شدند. خود زنان، با توجه مواجههی مستقیمشان با این محدودیتها، دربارهی وضع حقوق و آزادیهای اجتماعی بعد از انقلاب اسلامی چه فکر میکنند؟
با برآمدن جمهوری اسلامی، روایت شیعیِ شهادت، که تا آن زمان بیشتر بر مظلومیت امام حسین تأکید میکرد، به خدمت اهداف ایدئولوژیک و سیاسی درآمد. در مقابل، روایت آیین بهائی از شهادت، که آن را آخرین چاره برای اثبات عقیده میداند، بهائیان ایران را به "استقامت سازنده" تشویق کرد.
در حالی که جنبش مشروطهخواهی در ابتدای کار این امید را پدید آورد که سرانجام حقوق ملت از سیطرهی سلطنت و روحانیت رهایی خواهد یافت، اما تحولات بعدی مانع تحقق چنین غایتی شد. یکی از نتایج دامنهدار این امر، نفی امکان مشارکت سیاسی بهائیان ایران بود که تا انقلاب اسلامی تداوم یافت.
هرگاه دین نقشی اساسی در تعیین هویت داشته باشد، گورستانها میتوانند به عرصهی کشمکش تبدیل شوند. مناسبات قدرتِ اینجهانی و تعارض میان باورهایِ آنجهانی، و تعامل این دو، در محل تلاقی دو جهان خود را بیش از هر جای دیگر آشکار میکند.