تب‌های اولیه

یک کتاب: «نفرین جالوت: تاریخ و آینده‌ی فروپاشی اجتماعی»

عرفان ثابتی ــ سپهر عاطفی

آیا امپراتوری‌ها برای اکثر مردم رفاه به ارمغان ‌می‌آوردند و فروپاشیِ آن‌ها واقعاً زیان‌بار بود؟ آیا می‌توان از «عصر زرین» تمدن‌ها سخن گفت؟ منظور از «نگاه یک درصدی به تاریخ» چیست؟ آیا فروپاشی صرفاً معلول ساختارهای سیاسی است یا ریشه در رفتار افراد دارد؟ نابرابری چه نقشی در فروپاشی دارد؟ چطور می‌توان از «فروپاشیِ جهانی» جلوگیری کرد؟

نادانی در سیاست

پیتر برک

فوکو زمانی گفت: «آدم‌ها می‌دانند که چه می‌کنند؛ اغلب می‌دانند که چرا کاری را انجام می‌دهند؛ اما آنچه نمی‌دانند این است که آنچه انجام می‌دهند، چه پیامدی دارد.»

یک کتاب: «امروز کسی را قربانی نکن: و درس‌های دیگری از تاریخ برای پشت سر گذاشتن بحران اطلاعات»

عرفان ثابتی ــ سپهر عاطفی

منظور از بحران اطلاعات چیست؟ شرمسار کردن دیگران در فضای مجازی چه پیامدهایی دارد؟ چرا باید قبل از انتشار هر مطلبی در شبکه‌های اجتماعی احساساتِ خود را بسنجیم؟ چرا باید به راستی‌آزماییِ اخبار بها دهیم؟ چطور می‌توان از مجادلاتِ بیهوده در فضای مجازی پرهیز کرد؟

یک کتاب: «تب جام جهانی فوتبال: سفری فوتبالی به ۹ جام جهانی»

عرفان ثابتی ــ سپهر عاطفی

مبتکر طرح برگزاریِ جام جهانی فوتبال چه کسی بود و چه آرمانی در سر داشت؟ آیا این رقابت‌ها از آغاز به سیاست آمیخته بود؟ این مسابقات چه نقشی در ترویج ناسیونالیسم و جهانی‌شدن داشته است؟ جام جهانی به سبک بازیِ تیم‌های ملی تنوع بخشیده یا آن‌ها را شبیه به یکدیگر کرده است؟ آیا برگزاری این مسابقات به تقویت دموکراسی و بهبود اقتصاد در کشورهای میزبان انجامیده است؟

یک کتاب: «بحث سیاسی در عصر دودستگی»

عرفان ثابتی ــ سپهر عاطفی

چرا اختلاف نظر بخش جدایی‌ناپذیری از دموکراسی است؟ منظور از «اختلاف عمیق» چیست؟ «خودمحور» و «دیگرمحور» بودن استدلال‌ به چه معناست؟ «بلندنظری» در گفت‌وگو را چطور می‌توان تعریف کرد؟ شبه‌استدلال و شبه‌نقد چیست؟

گاندی، سیاست و خشونت‌پرهیزی

دیوید رانسیمن

گاندی به ایده‌ی استقلال هند باور داشت، استقلالی که نوعی انقلاب به ‌شمار می‌رفت. اما به نظر او راه دستیابی به استقلال از مسیر توسل به زور و استفاده از قدرت و نیروی قهریه‌ی دولت علیه دشمنان نمی‌گذشت. او به انقلاب خشونت‌آمیز عقیده نداشت.

چرا دیگر از جنگ هسته‌ای نمی‌ترسیم و چرا این وضعیت خطرناک است؟

دنیل ایمروار

امروز سخن گفتن از «حکومت جهانی» نوعی خیال‌بافی به نظر می‌رسد. اما در آن زمان تعداد بسیار زیادی از آدم‌های معقول و مسئولیت‌پذیر احساس می‌کردند که تنها راه جلوگیری از تکرار فاجعه‌ی هیروشیما تأسیس حکومت جهانی است. وینستون چرچیل و کلمنت اتلی، دو نخست وزیر بریتانیا، از حامیان این ایده بودند. در فرانسه، ژان-پل سارتر و آلبر کامو این ایده را ترویج می‌کردند.