حالا که به پشت سرم نگاه میکنم، میبینم مدتی بود که پسرمان داشت آماده میشد تا با پیراهن دامندار به مدرسه برود. چند ماهی میشد که آخر هفتهها یا بعد از مدرسه، پیراهن دامندار میپوشید. بعد شروع کرد به این که به جای لباس توی خانه هم همان را بپوشد. یک روز صبح، بلوز و شلوار تمیزش را که در آوردم تا بپوشد. نگاهی به من کرد و گفت: «لباس تنم هست.»
کودکان سرشار از پرسشهای ساده اما مهم در مورد انواع پدیدههای پیرامونشان هستند. آنها میخواهند بدانند که چرا پدیدهها به این شکل اتفاق میافتند. دلایل علمیِ موجود دربارهی دنیای پیرامون کودکان و اتفاقات واقع در آن را بر چه اساس و به چه شیوهای باید برای آنان توضیح داد؟
مادری، ساکن حومهی مینیاپولیس، سعی دارد حس قدردانی را به پسرانش، که 12 و 17 ساله هستند، القا کند. اما گاه به این فکر میافتد که نکند پدر و مادرها دیگر از این کار دست کشیده و بیخیال شده باشند. او میگوید که برخی از همسنوسالهای پسرانش حتی اصول اولیهی سپاسگزاری، مثل مستقیم در چشم بزرگترها نگاه کردن و از آنها قدردانی کردن، را نمیدانند.