هوش مصنوعی چه امکانها و خطرهای تازهای برای آیندهی ما دارد؟ چه تأثیری بر اقتصاد، مشاغل، تحصیل، و حکومتداری خواهد داشت؟ آیا عاملیت ما و نگاهمان به زندگی متحول خواهد شد؟ آیا تشخیص واقعیت دشوارتر یا آسانتر میشود؟ آیا ممکن است که کنترل هوش مصنوعی از دست بشر خارج شود؟
کولبران در آثار ناصر قاضیزاده تنها کارگرانی در مرزهای جغرافیایی نیستند، بلکه نماد انسانهاییاند که در مرزهای بقا حرکت میکنند، میان زندگی و مرگ، میان امید و ناامیدی. بدنهای خمیده، مسیرهای صعبالعبور و بارهای سنگین، در نقاشیهای او به زبان بصریِ رنجی تاریخی و تکرارشونده بدل میشوند.
در نقاشیهای باسم دحدوح، بدن انسانی نه بازنمایی واقعیت، بلکه صحنهی رویارویی با تراژدی، آشوب و خشم فروخورده است. این هنرمند سوریهای در مرز میان بیان و حذف، معنا و ابهام، تلاش میکند تجربههای عاطفیِ متضاد را با زبانی بصری بیان کند؛ زبانی که ریشه در بیعدالتی، جنگ، پریشانی و رؤیای مقاومت دارد.
سخنرانی عباس امانت دربارهی نوروز و گاهشماری خورشیدی در جلسهای که روز جمعه ۱۷ آوریل با همکاری آسو و گالری آب انبار برای رونمایی کتاب او در لندن برگزار شد.
پروژههایی مانند «شهری که به یاد میآورد» با ارائهی تورهای فیزیکی و دیجیتالِ حافظهمحور بهعنوان رویکردهایی انتقادی عمل میکنند که سویههای نادیدهگرفتهشدهی گذشته را نمایان کرده و مفهوم میراث تاریخی را به مواجههای آگاهانه با واقعیتهای پیچیده و حلنشدهی آن بسط میدهند.
جامعهی ایران پس از اعتراضات و کشتار دیماه و تجربهی جنگ به کدام سو میرود و چه امکانهایی برای گفتوگو در بین مردمی که خواهان تغییرات بنیادی هستند، دیده میشود؟ مژگان ایلانلو، مستندساز و نویسنده در گفتوگو با آسو میگوید که جامعهی ایران در یک تعلیق فرسایشی به سر میبرد و هر کس فکر کند فقط خودش یک راه حل جادویی برای بیرون آمدن از این وضعیت دارد، بازندهی داستان است.
در اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، بازار تاریخی رشت، که قلب زندهی این شهر است، در اتش سوخت و سراها و صدها دکان ویران شد. اما این اولین بار نیست؛ بازار رشت در سه قرن گذشته بارها در جنگها و حریقهای بزرگ سوخته و هر بار دوباره از خاکستر برخاسته است.
در کلنِ آلمان با ریزان نوری و هلاله نوری، دو خالهی روبینا، دربارهی این دانشجوی ۲۳ سالهی اهل کرمانشاه گفتگو کردیم.
نیما اکبرپور در این گفتوگو از «مهندسی سکوت»، اینترنت طبقاتی، نقش استارلینک، مسئولیت شرکتهای فناوری و آیندهی دسترسی به اینترنت در ایران میگوید؛ آیندهای که بهزعم او، نه صرفاً محصول امید، بلکه نتیجهی روندهای واقعی و تغییرناپذیر فناوری است.
امروز آنچه از او برجای میماند، نه فقط نمایشنامهها، فیلمها و پژوهشهای کمنظیر او، بلکه نوعی شیوهی دیدن جهان است: نگاهی ریشهدار در تاریخ، اسطوره و زبان، و حساس به رنج اکنون.
این مجموعه شامل اسنپشاتهایی از حال و هوای شهری و اجتماعی دهههای ۷۰ و ۸۰ شمسی است که به عنوان منبعی برای پژوهشگران و علاقهمندان به تاریخ معاصر ایران، مورد توجه قرار گرفته است. این ویدئو گفتگوییست با ساسان فارسانی دربارهی این آرشیو.
نمایش تئاترِ «زخمهایم از عشق است ــ فروغ فرخزاد، داستان یک زن» روایتی از زندگی فروغ فرخزاد، شاعر، نویسنده، بازیگر و کارگردان ایرانی است که بهصورت تکنفره روی صحنه اجرا میشود.
این مجموعه، بیش از آنکه صرفاً ثبت لحظهها باشد، تلاش برای فهم تحولات عمیق سیاسی-اجتماعی و روح زمانهای است که عباس عطار در آن زیست و عکاسی کرد.
محرومیت یک اقلیت دینی از حقوق برابر و مِلکی بزرگ در شمال شهر تهران، زمینهساز قتلِ یک زن بهائیِ سالمند میشود و پای مهرانگیز کار، حقوقدان، وکیل و نویسنده، را به پروندهای باز میکند که در این گفتوگو دربارهاش بیشتر میشنوید.
در این گفتوگوی مفصل با عباس امانت، تاریخنگار نامدار و استاد دانشگاه ییل، به بررسی زمینهها و دلایل تاریخی ستیز روحانیت شیعه با آیینهای بابی و بهائی میپردازیم.
سفری است به دنیای خلاقیت منوچهر یکتایی؛ از ضربههای قلممو تا وزن کلمات.
زهرا موسوی، نویسنده و پژوهشگر، در این مستند تجربهی زیستهی خود را بهعنوان یک ایرانی-افغانستانی در دو سرزمین ایران و افغانستان روایت میکند. او با نگاهی شخصی و تحلیلی، از چالشهای هویتی، تبعیضها، و پیوندهای فرهنگی میان این دو کشور سخن میگوید.
«ما» همان جامعهای است که با پذیرش تکثر میکوشد که صداهای مختلف را بلند کند تا این صداها بتوانند با هم گفتوگو کنند.
مروری برای فعالیت هنریِ منیر شاهرودی فرمانفرمائیان نقاش، طراح و مجسمهساز ایرانی که هنر سنتیِ آینهکاری را در قالب آثار معاصر بازآفرینی کرد.
